VERWERKINGSOPDRACHT
2: LITERATUUR
Voor deze verwerkingsopdracht is het de bedoeling dat ik
mijn voorkeur geef over de gebruikte vertelinstanties van de boeken ‘De
schilder en het meisje’ van Margriet de Moor en van ‘Een schitterend gebrek’,
geschreven door Arthur Japin. Hierbij heeft Margriet de Moor gekozen voor een
auctoriale vertelinstantie (de zogenaamde “hij/zij-verteller”) en Arthur Japin
voor een ik-vertelinstantie. Over het algemeen vind ik de ik-vertelinstantie
het fijnst om te lezen. Naar mijn mening wordt je bij een tekst met een ik-vertelinstantie
namelijk meer het verhaal in getrokken,
omdat je alle gedachten en gevoelens te weten komt van de hoofdpersoon. Hierdoor
leef je beter mee met deze persoon en begrijp je waarom hij op een bepaalde
manier handelt. Dit is tegelijkertijd ook weer een nadeel. Op sommige momenten
kan een boek met een ik-vertelinstantie namelijk vrij langdradig worden, juist
doordat je alles weet van de hoofdpersoon en voelt aankomen op welke manier hij
gaat reageren op dingen. Ik vind het leuk als de hoofdpersoon soms juist iets
onverwachts doet. Hierdoor blijft het boek spannend.
Het boek ‘De schilder en het meisje’ heeft twee
verhaallijnen. Eén hiervan gaat over een jong, Deens meisje dat ter dood
veroordeeld wordt. Bij dit verhaal wordt er gebruik gemaakt van een auctoriale
vertelinstantie. Persoonlijk denk ik, na het fragment gelezen te hebben, dat ik
het mooier zou hebben gevonden als dit verhaal verteld werd door de ogen van
het meisje zelf.
Het fragment van het boek van Arthur Japin is wel geschreven
door een ik-vertelinstantie. Ik vind het een heel leuk fragment om te lezen en
de door de schrijver gekozen vertelsituatie past naar mijn mening goed bij het
verhaal.
Hi Anniek,
BeantwoordenVerwijderenGoede tekst! Je hebt je standpunten goed beargumenteerd.
Ik vind net als jij ook dat je bij een ik-vertelinstantie sneller in het verhaal wordt getrokken en dat het boek wel snel voorspelbaar wordt, omdat je de hoofdpersoon beter leert kennen, naarmate je verder leest.
Je zegt dat je bij 'De schilder en het meisje" het mooier had gevonden als er werd geschreven vanuit de ik-vertelinstantie, hier denk ik echter niet hetzelfde over. Doordat hier vanuit de auctoriale vertelinstantie wordt geschreven, bekijk je dezelfde gebeurtenis vanuit verschillende perspectieven en dat vind ik bij zo'n aangrijpende gebeurtenis juist mooi om te lezen. Om te lezen, wat er nu omgaat in de hoofden van mensen die dit zien gebeuren.
Maar ik vind bij sommige verhalen de ik-vertelinstantie ook fijner om te lezen. Dit ligt aan de lezer, maar ook aan het soort verhaal.
Een goede beschouwing!
Groetjes,
Isabelle
He Anniek,
BeantwoordenVerwijderenGoede tekst. Je hebt aan de opdracht voldaan; je hebt je mening gegeven, en de twee fragementen beschouwd. Als ik een tip mag geven: je kunt beter volgende keer eerst de twee fragmenten behandelen, en daarna je mening geven, met argumenten. Dit omdat het nu lijkt alsof je een mening had (namelijk dat de ik-vertelinstantie beter is dan de auctorale) en dat je daarna de teksten bent gaan lezen en die of goed vond (doordat er een ik-verteller is) of slecht (doordat er geen ik-verteller is). Ik bedoel dat het nu lijkt alsof je een eenzijdige beoordeling geeft van de boeken, wat natuurlijk niet waar is. Ik weet niet goed hoe ik het anders kan zeggen, maar ik hoop dat je begrijpt wat ik probeer duidelijk te maken. Ik vind verder je argumenten en uitleg wel goed, en ik ben eens met je mening.
Groeten, Pim